MUZIEKPRODUKTIES Bert Bijlsma
Eelco Gelling Band
Met leeftijdsgenoot Jan Akkerman wordt de op 12 juni 1946 te Zwartsluis geboren
Eelco Gelling veelal gezien als de beste uit Nederland afkomstige gitarist.
Auto-didact Gelling begon zijn muzikale loopbaan in het begin van de jaren
zestig in formaties als The Rocking Hurricanes en The Rocking Strings, waarmee
in '62 de single "Autumn Leaves" en de EP "Black Rock" werd gemaakt, inmiddels
absolute collector items. Eelco was destijds de zanger/gitarist, Hans Kinds de
ritme- en Willy Middel de basgitarist. Het repertoire was voor die tijd
modebewust, maar dat veranderde door de komst van zanger Harry Muskee in 1964.
Niet alleen werd de bandnaam veranderd, eerst in The Sharks en vervolgens in
Cuby + Blizzards, ook muzikaal veranderde er het nodige: Harry bracht de blues
binnen de band en een eigen(wijze) uitstraling. De volgende acht jaar vormden
Eelco en Harry de spil van wat uitgroeide tot de beste en meest legendarische
bluesgroep die Nederland ooit rijk was. Eelco als begenadigd gitarist en
componist, Harry als emotionele vocale speerpunt en indrukwekkende
tekstschrijver. De eerste single verscheen in 1965, "Stumble And Fall"/"I'm So
Restless", het jaar erop gevolgd door "LSD Got A Million Dollars"/"Your Body Not
Your Soul", de eerste hit,"Back Home"/"Sweet Mary" en "Richard Cory"/"You Don't
Know". En de eerste langspeler kwam uit.
"Desolation", waarmee C+B, zoals de band vaak kortweg genoemd werd, meteen een
Edison in de wacht sleepte. Opmerkelijk was verder, dat de Drentse formatie de
lieveling werd van het hoofdstedelijke "underground" blad Hitweek, later Witheek
en Aloha. Aan "imagebuilding" behoefden Eelco, Harry en hun wisselende kompanen,
waaronder, naast Kinds en Middel, Hans Waterman, Herman Brood, Dick Beekman,
Jaap van Eik, Herman Deinum, Hans Lafaille en Helmig van der Vegt, niet te doen:
dat werd voor hen gedaan. Cuby + Blizzards werd absolute top, ook over de
landsgrenzen. De band nam, zonder Muskee en Brood, in '67 een LP op met de
Amerikaanse blueszanger/pianist Eddy Boyd, "Praise The Blues", begeleidde de net
met Them gekapte Van Morrison bij een korte heftige tour door Nederland. En
maakte zelf de ene fraaie langspeler na de andere; neem "Groeten Uit Grollo".
"Trippin' Thru' A Midnight Blues" en "Appleknockers Flophouse", maar scoorde ook
regelmatig hits, waarvan de grootsten, "Another Day, Another Road", "Window Of
My Eyes" en "Appleknockers Flophouse" als regelrechte klassiekers bestempeld
kunnen worden. In de belangrijke Cuby-periode deed Eelco Gelling echter ook wel
eens andere dingen: neem een uitstapje naar de "supergroep" Tower in 1970, met
verder ondermeer Boudewijn de Groot. Daarvoor was hij overigens ook al gevraagd
om te komen spelen bij John Mayall's Bluesbreakers (als vervanger van Peter
Green, op zijn beurt weer vervanger van Eric Clapton) en Van Morrison, maar
Gelling bleef kiezen voor een samenwerking met Harry Muskee binnen Cuby +
Blizzards; die band zou het immers wel gaan maken internationaal. Dat viel
echter tegen, doordat de nieuwe manager meer tijd en energie stak in Focus, dat
het "worldwide" wel redde, dan
in C+B. "Hoewel wij naadloos gepast zouden hebben in die scene rond The Fillmore
East en West", zou Eelco later opmerken. Frustatie sloeg toe binnen de band en
in 1972 werd besloten te stoppen. Het jaar erop werd nog een reünie-optreden
gegeven in De Kolk te Assen en in januari 1974 voor het VARA-TV programma
Nederpopzien, waarvan de langspeler "Afscheidsconcert" verscheen. Eelco en Harry
hadden toen al geprobeerd een band op te zetten met pianist Rob Hoeke, maar dat
mislukte. In 1975 was daar echter wel Red White & Blue, met naast Eelco en Harry
de uit Q65 afkomstige gitarist Frank Nuyens, basgitarist Lou(rens) Leeuw en
drummer Herman van Boeyen. Deze formatie trad niet alleen met veel succes op
tijdens zowel het Lochem festival als Pinkpop, maar bracht ook een LP uit met de
groepsnaam als titel, waarvan enkele singles werden gehaald. In 1976 heette de
band, in gewijzigde samenstelling (Herman Brood was bijvoorbeeld terug) echter
weer Cuby + Blizzards en werd de langspeler "Kid Blue" gemaakt. Toen vond Eelco
dat de tank C+B helemaal leeg was en sloot hij zich aan bij Golden Earring,
waarmee hij niet alleen speelt op de LP's "Contraband" en "Live", maar tevens op
tour ging in The States. Het boterde echter niet tussen het grillige
gitaarwonder Gelling en het strak georganiseerde Earring-bedrijf, met als gevolg
dat Eelco midden in een Amerikaanse tour zijn biezen pakte. "lk dacht bij The
Earring m'n spelplezier terug te krijgen, maar dat liep heel anders. Misschien
had ik na Cuby beter een jaar rust kunnen nemen", denkt Eelco nu. Terug in
Nederland vulde Gelling zijn tijd voornamelijk door het meedoen aan
(platen)sessies (bijvoorbeeld met Flavium) en enige tijd als lid van de
Freelance Band. Tot hij in de eerste helft van de jaren tachtig weer herenigd
werd met Harry Muskee in diens formatie Muskee Gang. Tijdens de opnamen van de
tweede LP daarvan, "Rimshots In The Dark" in 1986, werd Eelco vervangen door
Erwin Java en dook vervolgens op bij Blues Connection, waarmee hij in 1988 een
LP uitbracht. In de jaren negentig deed Gelling vooral veel sessiewerk, maar
werkte ook met verschillende eigen formaties. Of was plotseling de stergitarist
van de Leigh Blond Band (1996), met naast Bert "Leigh Blond" de Ruijter de
Britse topvokalist Chris Farlowe, toetsenist Pavel Rosak, saxofonist Dr.
Pepperoni, bluesharpist Kim Snelten en zijn oude makkers Herman Deinum en Hans
Lafaille.
Momenteel is Eelco bezig met de voorbereidingen van een nieuwe eigen CD met zijn
huidige band, bestaande uit zanger/gitarist Ron "El Kroppo" Krop, toetsenist
Johan Tol, basgitarist Arjen Rijsdijk en drummer Jeffrey van Duffelen. Door de
wol geverfde muzikanten, die Gelling muzikaal gezien helemaal doen opleven.
Reikhalzend wordt dan ook niet alleen naar die op stapel staande CD, maar tevens
naar de live-optredens van deze Eelco Gelling Band uitgekeken. "lk heb er weer
zin in", laat Eelco zich niet zelden tijdens repetities ontvallen. Waarom is
binnenkort te beluisteren in de zaal en op de plaat.
Aart Roza
Bezetting:
Eelco Gelling: lead- & slideguitar (Gibson Les Paul, Koch amps)
Ron 'El Kroppo' Krop: leadvocals, guitar (Fender
Telecaster)
Bert van Meeuwen: saxes (Dave Guardala/De Martin)
Willem van der Schoof: Hammond, backing vocals
Arjen Rijsdijk: bassguitar (Fender Jazz Bass/MusicMan
SabreBass)
Jeffrey van Duffelen: drums (Pearl, Zildjian cymbals)