Meer over de bands

 

 

Home   Waar    Programma   De Bands   Foto's Bert    Foto's Bé   In de media  Filmpjes   Links   Ten Leq   Gastenboek

The InCrowd

The original InCrowd is back..........

 

The InCrowd rhythme & bluesband uit Den Haag/Nederland werd opgericht in december 1965. Diverse bandleden kwamen voort uit de Indo-Rock. Zij speelden gedurende de roerige sixties met veel succes door geheel Nederland en behoorden samen met andere Nederlandse topbands Zoals: the Motions, the Golden Earring, Q65, the Buffoons en the Tee Settot de meest populaire bands. Zij speelden geen Merseybeat maar rhythme & blues zoals het in de omgeving van New Orleans  gespeeld wordt.

In de periode 1965 t/m 1970 werden diverse radio- en Tv-programma’s verzorgd en 7 singles en 1 LP gemaakt, waarvan diverse op de Nederlandse top 40-lijsten verschenen.

Van 1971 t/m 1997 speelde The InCrowd hoofdzakelijk in de Duitstalige landen van Europa zoals Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. Daarna was het een periode stil rondom the InCrowd.

In september 2007 besloten de bandleden wederom aan het werk te gaan op de Nederlandse podia en besloten sinds kort eveneens het werkterrein uit te breiden naar buurland België.

op de foto van links naar rechtsNico van der Linden-Vocals/Hammond/Midi-keyboards*** Will van der Hurk-Vocals/E-piano *** Kid van Ettinger-Guitar***Louis Blonk-Drumms***Fred Severin- E-Basguitar*** Hans de Wekker-Vocals/Percussion/Saxophone

 


The Revolvers

 Vijf mannen gehuld in stijlvolle sixties outfits. Opzwepende beat- en soulmuziek, strakke meerstemmige zang, legendarische gitaarriffs, raggende piano en scheurende orgelpartijen…
The Revolvers spelen vol overgave het beste dat de jaren zestig
voorbrachten: The Beatles, Monkees, Rolling Stones, Kinks, Who en vele, vele
anderen.Klassiekers maar ook onbekende liedjes, door The Revolvers van de
vergetelheid gered.

Jong en oud worden in beweging gebracht als deze jongens 
tekeer gaan. Nostalgie voor de een, lekker loos gaan voor een ander. De
 sound én de looks zijn op-en-top sixties. Elk optreden eindigt in een
verlenging vol zweet, waarna de viijf ‘hipsters’ hun publiek in vuur en vlam
verbijsterd achterlaten. terug in de eenentwintigste eeuw!.

De groep bracht een live DVD uit in 2005 (inmiddels uitverkocht maar grotendeels op het web te vinden) met 7 tracks waaronder Keep On Running (Spencer Davis Group) en My Generation (The Who).
The Revolvers brachten een aantal jaren geleden een mini-cd uit - geheel in
stijl door de groep consequent ‘EP’ genoemd - met 5 nummers, waaronder ‘Run,
Run, Run’, ‘Shakin’ All Over’ en het zelfgeschreven ‘Waiting For The Day’.

 

 


Roots'66 

Een, in 1983 groots opgezet popfestival "MY GENERATION" in Cultuurcentrum De Oosterpoort te Groningen, was de aanleiding dat veel oude Groninger Beatgroepen uit de jaren zestig voor deze reünie in hun oorspronkelijke bezetting weer bij elkaar kwamen.

Het is een feest der herkenning geworden.
Zo ook bij "The Jaguars", eigenlijk de voorloper van ROOTS'66.
Al in 1964 maakten Arend Huizinga sologitarist, Wim Molanus basgitarist en Jan Stuivenberg drummer, deel uit van een van de vroegste bezettingen van "The Jaguars".

Deze contacten werden na de hernieuwde ontmoeting weer aangehaald.
Mede op initiatief van Hans Dekker, werd er op 10 juni 1986 een repetitie avond belegd om tot de samenstelling van een band te komen. ROOTS'66 was snel geboren!

Er moest vooral lekker dansbare muziek uit de jaren 50 en 60 worden gespeeld. De band zou zich voornamelijk op de eigen regio, die van het noorden, richten.
In haar, nu 21 jarig bestaan is de band nauwelijks van samenstelling veranderd.

Arend Huizinga - sologitaar, zang-Derk de Vries - basgitaar, zang-Hans Dekker - slaggitaar, zang-Jan Stuivenberg - drums, zang


Renée and the Alligators

1968-heden
Vanaf dit moment tot op heden hebben er nog
vele wisselingen plaatsgevonden. Frank Bianchi (zang en keyboard) voegde zich in 1967 bij de band waarvan de naam werd veranderd in Toby Collar (de Engelse benaming voor de schuimkraag op een biertje, ook is heel even de naam Dimples overwogen).
De eerste single onder de naam Toby Collar verschijnt aan het einde van 1968 op Polydor: Tallahassee Lassie/Two Girls Are Waiting. Deze single biedt de luisteraar een terugblik op de glorietijd van de rock & roll uit 1959, verpakt in een toentertijd modern jasje.
In 1969 voegt Bea Willemstein (de toenmalige echtgenote van René) zich als zangeres bij de band en twee jaar later voegt Frank Bianchi’s vriendin Corry de Jager zich ook als zangeres bij de groep. Vervolgens komt René's broer Frank Nodelijk de groep tijdelijk versterken als zanger/toetsenist. Onder de naam Dutch Garden brengen de leden van Toby Collar in 1970 op Negram de single Dirty Poor Old Man/It's Better uit. Onder hun eigen naam verschijnt ook nog Woke Up Too slow/Mary's Back Again.
Toby Collar profileert zich in de jaren zeventig vooral als top 40-band, waarbij zij op menig personeelsavond en bruiloft te bewonderen zijn geweest. In 1975 verschijnt de single Italy/I feel good, maar ook deze single krijgt niet echt een kans van de toenmalige dj’s.
Na een aantal wisselingen voegt in november 1976 Anja Exterkate zich bij Toby Collar, die dan naast René bestaat uit drummer John Meijer, toetsenist Peter Bernet en bassist Ton van der Meer. Een jaar later besluit René, na een inspirerend gesprek met Bert Schouten (producer van het eerste uur van René), de rock and roll nieuw leven in te blazen en de naam van de groep wordt omgedoopt tot Renée and the Alligators. Weer een jaar later wordt op advies van platenmaatschappij CNR de naam simpelweg ingekort tot Renée. Sinds 1985 treedt de band op initiatief van drummer Cor van der Beek (Shocking Blue) en Fred Severin (Daddy’s Act) weer op als Renée and the Alligators.


Eric Devries and friend

Eric Devries was ooit frontman van 'The Big Easy' waarmee hij in '92 de tweede plaats behaalde in de finale van de Grote Prijs van Nederland. De band werd geroemd vanwege de songs en teksten van Devries en viel op door de driestemmige samenzang en de com-binatie van akoestisch en elektrisch gitaar. Verder speelde hij als gitarist bij de Neder-landstalige rootsband Bengels en vormde jarenlang een akoestisch singer-songwriter duo met BJ Baartmans.

Het langverwachte debuut van de geboren Amsterdammer, de cd “Little of a Romeo” (2004) wordt in de pers zeer goed ontvangen. Devries nestelt zich direct in de top van de nederlandse singer-songwriter scene. Met zijn finger-picking gitaarstijl beweegt Devries zich tussen americana, folk en countryrock.

In december 2007 verschijnt de tweede cd van Eric Devries op Inbetweens Records. “Sweet Oblivion” is grotendeels opgenomen met zijn nieuwe band “The Easy” met Alan McLachlan (The Scene / Sjako) op gitaar, Bartel Bartels (Prof. Nomad) op bas en Stephan van der Meijden (Prof. Nomad, Pawnshop) op drums. “Sweet Oblivion” opent met de single “Lose Myself” , countryrock met pedal steel en eindigt 12 liedjes later met “Don’t You Think it’s Time”. Devries is er in geslaagd op deze plaat een brug te slaan tussen zijn meer verstilde kant en zijn werk met band. Het resultaat is een boeiende mix van heden en verleden en bij vlagen bijzonder persoonlijk van aard. Over verloren liefdes (“The Longest Day in June”), en optimisme tegen beter weten in (“Sometime Tomorrow”) maar ook over onvoorwaardelijke liefde (“Love so Blind”) en een aangrijpend protest tegen de apathie in de samenleving (“Sweet Oblivion”). Een volwassen opvolger na een opvallend debuut. Met bijzondere bijdragen van gastmuzikanten als BJ Baartmans (gitaar), Harrie Brekelmans (pedal steel), Eric van de Bovenkamp (toetsen) en Jelka van Houten (zang). De songs met band worden op de cd aangevuld met de zogenaamde ‘Tulsa Tapes’, drie songs die Eric opnam in Tulsa, Oklahoma tijdens zijn eerste Amerikaanse tournee.

In 2008 wordt ‘Lose Myself’ op single uitgebracht, staat Devries op de Uitmarkt en is hij te gast bij verschillende radio-programma’s. Ook een tweede Amerikaanse tournee volgt. Devries toert twee weken met lokale musici en is te gast bij het tribute concert ter nagedachtenis aan singer-songwriter Bob Childers in Cain’s Ballroom in Tulsa. De grote oversteek wordt ook komende zomer weer gemaakt. Er staat onder andere een optreden op stapel tijdens het Woody Guthrie festival in Oklahoma. Sinds kort is Devries host van een serie singersongwriter concerten in zijn huidige woonplaats Nijmegen. (zie www.rambleontuesday.nl)

Naast zijn solocarrière  maakt Eric Devries deel uit van het singer-songwriter collectief “Songwriters United” waarmee hij in 2005 eerst een live DVD uitbrengt (Songwriters United -Inbetweens IRDVD002) en vervolgens in 2007 tevens een eerste gezamenlijke cd “Another Round With... Songwriters United (Inbetweens IRCD043).

Kaartverkoop is gestart

Kaarten zijn verkrijgbaar vanaf heden bij Primera Hiemstra  aan de Winkler Prins Passage 2 te Veendam en bij zalencentrum

Boelens aan de Raadhuisstraat te Wildervank. 

U kunt de kaarten ook bestellen en wel op de volgende  manier:

geld overmaken op giro nummer: 959974 t.n.v. Boelens Wildervank onder vermelding van Leutje Beatnacht.

De kaarten  kunnen dan tot 4 dagen voor het evenement worden afgehaald bij zalencentrum Boelens te Wildervank!

Telefoon 0598 - 612454
Fax 0598 - 634468
e-mail: info@zalencentrum-boelens.nl

 

 

 

 

Start | Waar en Wanneer | Programma | Meer over de Bands | Foto's Bert Woltjes | Foto’s  Bé Wever | In de media | Gastenboek | Filmpjes | Links | Ten Leq